|
در هوا فراقی ناصر عبداللهی نازنین:راز دل همان به نهفته ماند!
|
قلبم تند تند می زد وقتی روی سن را می دیدم و جای خالی ناصر نازنین را حس می کردم...مراسم با اجرای گروه"جحله"شروع شد.موسی کمالی و احمد روان به زیبایی و در میان استقبال فراوان مردم با ساز کوزه ای شکل به همین نام نوا ریتم هایی را صدا و نیز نوازندگان گیتار با آنها همنوا و آواز شدند.
سپس حسام الدین نقوی از دوستان قدیمی مرحوم منصفی از ویژگی های مفهومی و بومی شعر و ترانه های رامی گفت و این که او ترانه های بندر عباسی را از دایره مقولات سطحی خارج ساخت.
اما در ادامه موسی کمالی سرپرست گروه"جحله"به پشت میکروفون آمد و وقتی خواند که " بیانیه جمعی از هنرمندان هرمزگان درباره روز موسیقی هرمزگان"سبکحال شدم و خوشحال از این که در چنین مراسم با شکوه و بجایی نام و یاد ناصر نارنین باز سبز جوانه شده است.تشویق حاضران در پایان قرائت بیانیه را هنوز به یاد دارم... و در ادامه آثاری بر اساس ملودی های مرحوم منصفی به همراهی گیتارها ویلن آیدا نصرت و کنترباس بهرنگ عباسپور و سپس آثارسهیل نفیسی به همراه پویا محمدی...آخرین ترانه نفیسی عجیب حال وهوای ناصر را همراه داشت و باز با اشک آشنایم ساخت بخصوص آن جا که می خواند:زیر بار خاک رفتن.یا مثل پرنده رها بودن...
صبح هر چند که حال اصلا خوبی نداشتم ولی تنها به شوقی این تن خسته و روح خسته تر را بی خستگی به دنبالم دیدم.به خبرگزاری دانشجویان ایران( ایسنا) رسیدم و متن بیانیه و پوستر عنوان مراسم را در اختیار خانم راد خبرنگار محترم بخش موسیقی ایسنا قرار دادم تا حال که مراسم امروز وزارت کشور به تعویق ! افتاده است و دچار لغو اما لااقل یاد و نشانی از روز دهم دی ماه در اخبار مهمترین و پربازدیدترین خبرگزاری کشور باشد و از این بابت از او بسیار متشکرم در درج آن خبر به طور مشروح و بخصوص برای تیتر تاکیدی انتخابی اش.. و در پایان بیکرانه های سپاسم برای ایلا ست که هر کجا هست و نیست اما هست!
* از دکتر مجتبی معظمی و با صدای پرویز پرستویی عزیز
لینک ایسنا.دهم ديماه، سالروز تولد ناصر عبداللهي و روز موسيقي هرمزگان