شنبه روز بدی"نبود"! برای اولین بار بود که این مطلع هفته خاکستری فرهاد زنده یاد را از سر صبح چند بار برای خودم زمرمه کردم و این طور برعکس. حال و هوایم سر به راه بود.بیخود نبود.داشتم می رفتم دیدن ناصر ! نزدیکی های قرار به گلفروشی رفتم برای رز سرخ تیره.وقتی پرسید که چه روبانی بزنم و گفتم:مشکی،تعجب کرد و ....

داره از قبیله ما یکی یکی کم می شه.هر چی دوست داشتم و دارم راهی عدم می شه...  دیگر این فراق  گویا دچار من شده است و نمی دانم این دچار تعبیر سهراب است یا نه که دچار یعنی عاشق!عجیب بود در این چند روزه "سربلند" یا همان "سراپا اگر زرد و پژمرده ایم ولی دل به پاییز نسپرده ایم..."با صدا و آهنگ ناصر نازنین و شعر قیصر امین پور عزیز به گوشم نغمه می شد...هر چی دوست داشتم و دارم...آن ناصر که "دوست"بود -و هست-و  این قیصر که بسیار"دوستش"داشتم -و دارم-  و جزو یکی دو شاعری بود که عجیب تمامیت  درون خودم را در تمام اشعارش مرور می کردم از پاییز پیش وپاییز جاری  چه حکایتی شدند و خالقان"سر بلند"چه همپرواز شدند در این پاییزانه به سال نرسیده!

خوشبختانه امروزوزارت ارشاد اعلام کرد که کنسرت  گروه موسیقی بدون کلام " کوبه ای"همایون نصیری(نوارنده گروه ناصریا) و محمد رضا گلزار در روزهای يكم و دوم آذر- که پایان ماه سالروز کوچ ناصر است- در تالار بزرگ كشور برپا می شود.در این کنسرت و در یکی از قطعات زیبا و متفاوت همه اعضای ارکستر با انواع سازهای کوبه ای و پیانو و گیتار و  همچنین ترومپت(با نوازندگی امید حاجیلی نوازنده گروه ناصریا)با صدای ماندگار ناصر عبداللهی عزیز ما در "یمبو سئنه" همراه می شوند تا خاطری از آن نازنین فقید را در گوش  محرمانش نوایی باشند به وحدت... در ضمن احسان عزیز هم از۲۱تا۲۳ در همین سالن کنسرت خواهد داشت.

جمعه شب در پایان کنسرت "همنوایان صلح "کنسرت تلفیقی سبکهای  مقامی و سنتی و پاپ و اسپیس راک  که با اعجاب و اعجازآواز شگرف و تکنیکال سارا نایبی و نوای دلباز استاد جلال ذوالفنون  و استاد سمندری همراه بودوقتی محمد علی خواجه نوری را دیدم ضمن تقدیر از شیوه نوازندگی گیتارفلامنکوی او که بسیار علاقه مندش هستم و بعد ازمعرفی خودم از لحاظ افتخاردوستی با آن عزیز کوچیده  به او گفتم که کنسرت مشترک شش سال قبلتان با  ناصر عزیز و فقید ومانی رهنما و امیر تاجیک یادم آمد وداغ و یاد ناصر تازه شد  در همان لحظه ذکر نام ناصر نازنین با دو دستانش دست مرا فشرد و آهی کوتاه کشید و گفت:حیف...